De eerste keyboards

In 1980 is de populariteit van het electronische orgel op zijn hoogtepunt. In Nederland zijn er overal ‘orgelscholen’ te vinden waar vaak klassikaal les wordt gegeven. In haast ieder huisgezin is een orgel. In deze periode verschijnen de allereerste keyboards op de markt.

Yamaha kwam in 1980 met een serie van drie minikeyboards de PS1, PS2 en PS3.
De kleinste PS1 was nog geen keyboard, het had geen begeleiding, de PS2 was maar liefst 8 stemmig polyfoon, dus 8 klanken of tonen te gelijk. Had 5 verschillende geluiden: Organ, string, clarinet, piano en harpsicord, en 4 verschillende ritmes: wals, swing, rock en latin. Met de 37 toetsen (F1-F4) moest het allemaal gebeuren. Een automatische begeleiding, ‘Auto bass chord’ zoals het ook op de orgels in die tijd werd genoemd met 1-vingerakkoorden zat er al op. Verder nog sustain, en regelaars voor tempo en volumes. Een versterker van maar liefst 2 echte Watts en een (mono)speaker. Het geheel zat in een plastic draagkoffertje en woog 1,4Kg. Echt veel kon je er niet mee en het instrumentje werd meer als een cadget of curiositeit gezien.
Een jaar later was er van Yamaha de PS10(1981), PS20 en PS30. Gebaseerd op de PS1 maar nu met 49 (4 oktaaf) fullsize toetsen. Dit instrument zat ook in een plastik koffertje. De PS30 had al een extra monofone soloklank, je kon dus al twee geluiden over elkaar spelen (dual functie) Deze keyboards waren de laatste keyboards van Yamaha met nog een volledig analoge toonopwekking.

Casio begon ook in 1980 met het maken van keyboards. Tadao Kashio richt in 1946 de Kashio Seisansho compagny op. In de eerste jaren maakte ze vooral vliegtuigonderdelen. Later kwamen Tadao’s drie jongere broers bij hem in de zaak en begonnen ze met het maken van rekenmachines. In 1957 veranderd de naam in CASIO COMPUTER CO., LTD. Casio was een specialist in miniaturisering, De rekenmachines moesten steeds kleiner en al snel gingen ze deze technieken toepassen met het maken van horloges waar ze bekend mee zijn geworden over de hele wereld. De CASIO VL-1(1981) of VL-tone was net als de YAMAHA PS1 een klein volkomen nutteloos instrumentje. De VL-1 was een kruising tussen een rekenmachine en een monofone synthesizer. Het had 29 microtoetsen, 5 preset geluiden en 10 ritmes. De VL-1 was nog geen keyboard, het had immers geen automatische begeleiding. De CASIOTONE 201(1980) was het eerste electronische toetsenmuziekinstrument van casio.

Uit Italie kwamen ook rond 1980 de eerste keyboards. Merken als Bon-tempi, Farfisa, Gem klinken nog steeds bekend. Deze fabrieken maakte in de jaren 60 en 70 de zeer populaire compactorgels, het overschakelen naar keyboards was een logisch vervolg hierop. Italie heeft altijd en heeft nog steeds een rijke historie in produktie van (electronische)muziekinstrumenten. Roland keyboards worden, op enkele uitzonderingen na, nog steeds in Italie gemaakt.

Met de eerste keyboards van Yamaha werd nog heel wat ge-experimenteerd met soms afwijkende mogelijkheden. Zoals de MP1(1982), een keyboard met minitoetsen waar je bladmuziek meer kon printen, en de PC(R)serie. PC stond voor ‘playcard’. Een kartonnen kaart met daarop een song, liedje. Onderop de kaart een magnetische strip, de kaart moest je door een gleuf bovenop het keyboard trekken, de strip werd dan gelezen en het keyboard speelde de song af. PC50(1982) was de eerste. Na de PC1000(1984) en de PCR-800 (1985), is er nooit meer wat vernomen van deze voorloper van de MIDIfile player. In het begin was de grootte van het klavier van keyboards niet standaard. Yamaha heeft sinds de PS1 van 1980 tot de PSS14 van 1997 keyboards met kleine toetsen gemaakt.
De kleine toetsen gingen vanaf de PSS30 ‘Portasound’ heten de grote toetsen keyboards vanaf de PSR15(1984) ‘Portatone’
Casio maakt nog steeds keyboards met toetsen in 3 formaten, micro, mini en normaal.
Tijdens de jaren 80 werd 5 oktaven, aanslaggevoelig, de norm voor het klavierformaat van keyboards.